اعراب و اسلام در آثار بهائی

پرسش: خیلی از فرضیه پردازان بر این باورند که یکی از عوامل بدبختی ایران ورود دین اسلام به ایران بود. آیا دین بهائی هم دربارۀ ایران چنین نظری دارد؟

پاسخ: در رابطه با ایران – اعراب و اسلام در آثار بهائی با چند ویژگی عمده روبرو هستیم:
در مورد ایران: عشق به ایران و افسوس خوردن از ویرانی گذشتۀ شکوهمند این سرزمین در بسیاری از آثار بهائی مخصوصا آثار حضرت عبدالبهاء دیده می‌شود. در همان حال تأکید می‌گردد که اینک با برخاستن صدای تازه‌ای از ایران یعنی دیانت بهائی، پیشگویی‌های کتاب‌های دینی زردشتی یعنی آمدن سوشیانس، در شخص حضرت بهاءالله تحقّق یافته و تعالیم بهائی می‌تواند ایران را بار دیگر به شکوه و بزرگی گذشتۀ باستانی خود برساند. امّا در تحقّق این وعدۀ بزرگ تکیه دیگر آثار بهائی بر هوش و توانایی معنوی و ذاتی ایرانیان و فرهنگ غنی این کشور است.

حضرت عبدالبهاء مبیّن آیات الله میفرمایند:
«… امیدواريم كه از برای ايران اسبابى فراهم آيد كه سبب راحت و اطمينان عموم گردد عدل و انصاف به ميان آيد جور و اعتساف نماند ما را در امور سياسى مَدخلى نه، خيرعموم خواهيم و ترقّى جمهور و به عالم آداب و اخلاق ايران خدمت ميكنيم شب و روز ميكوشيم كه خدا يك روح جديدى در جسم ايران بدمد تا يك قوّه هاى خارق العاده در بنیۀ ايران و ايرانيان جلوه نماید…»

«مستقبل ايران در نهايت شكوه و عظمت و بزرگوارى است زيرا موطن جمال مبارک است جميع اقاليم عالم توجّه و نظراحترام به ايران خواهند نمود و يقين بدانيد چنان ترقّى نمايد كه انظار جميع اعاظم و دانايان عالم حيران…»

«عنقريب ملاحظه خواهد شد كه دولت وطنى جمال مبارک در جميع بسيط زمين محترمترين حكومات خواهد گشت … و ايران معمورترين بُقاع عالم خواهد شد …»

در مورد اسلام پایگاه دیانت بهائی معلوم است: اسلام در حدّ خود دینی آسمانی است و پیامبر اسلام تعالیمی آورد که می‌توانست تمدّنی بزرگ و پایدار ایجاد نماید. نمونه‌اش امپراطوری بزرگ اسلامی و رونق و علم و دانش در قرن‌های نهم و دهم میلادی بود که نمونه‌هایش را در اسپانیا و دیگر سرزمین‌ها دیدیم. آن زمان در این امپراطوری بازارآزادی به وجود آمد که کالاها از چین تا اندلس بدون گمرک و تعرفۀ گمرکی مبادله می‌شد و اتّحادیۀ کنونی اروپا باید سالیان دراز تلاش کند تا به آن پایگاه برسد.
امّا اسلام، همانطور که می‌دانیم اسیر خشک مغزی و تحجّر فکری خلفاء و حکمرانان و بعد گرفتار دژم خویی تُرک‌های متعصّب آسیای مرکزی گردید و از آن اوج اعتبار به زمین افتاد. جهان به جلو رفت و اسلام در همانجا ماند.
در مورد اعراب: حملۀ اعراب به ایران به طور مستقیم در آثار بهائی نیامده ولی به طور غیر مستقیم در موارد گوناگون از آن واقعه ابراز تأسّف گردیده است. نمونه‌های این آثار را می‌توان درالواح حضرت بهاءالله و حضرت عبدالبهاء به زردشتیان و نوآیینانی که از دیانت زردشتی به بهائی رو آوردند دید که با زبانی تقریباً نزدیک به فارسی سَره نوشته شده و بیشتر آنها از چنین واژه‌هایی بری است دید.
به طور کلّی این الواح و مندرجات آنها نمونه‌های برجسته‌ای از توجّه و عشق و عنایتی است که از سوی بنیان‌گذاران دیانت بهائی نسبت به این گروه ستمدیده، و به طور بدیهی نسبت به ایران ابراز گردیده.

سوزان مانک (استایلز) در مقاله‌ای که در زمینه ایمان زردشتیان به دیانت بهائی نگاشته می‌نویسد که حضرت بهاءالله و حضرت عبدالبهاء با بکار بردن فارسی سره [در مکاتبات با زردشتیان] کوشش در بی‌رنگ ساختن سابقۀ اسلامی دیانت بهائی نمودند. ولی به نظر ما این الواح حوزه‌های وسیع‌تری از احساسات وطنی و ملّی را که نمودار عشق بهائیان به ایران است در بر می‌گیرد. در این زمینه قسمتی از یکی از الواح حضرت عبدالبهاء را نقل می‌کنیم. می‌فرمایند:

«ای یاران الهی، پارسیان هزار و سیصد سال زیر بار گران بودند. گاهی اسیر زنجیر گشتند و گهی آوارۀ کشور بعید شدند. گهی در نهایت ذُلّ و هَوان [= ذلّت و خواری] به زندان افتادند و گهی بی سرو سامان و دور از خانمان شدند، هر جفایی را تحمّل نمودند و هر عذابی را اصطبار [= تحمّل] کردند تا آنکه تاریکی ذلّت و خواری منتهی شد و پرتو عزّت ابدی از مطلع آمال طلوع نمود. حال خداوند مهربان را اراده چنان که آن ذلّت و خواری هزارساله را به عزّت و بزرگواری تبدیل نماید و تلافی مافات شود…افق ایران مَطلَع شمس حقیقت شد و کشور فارسیان روشن گردید. هر چند مدّتی بود که چراغ خاموش شده بود الحمدالله مهرجهان افروز طلوع و سطوع فرمود و هر چند آب چشمه فرو رفته بود ولی ستایش خداوند را که دریا به جوش آمد …»

در این چند جمله، تاریخ ایران از حملۀ اعراب تا امروز و تبعیضات وتعصّبات غیر انسانی که زردشتیان قرن‌ها با آن دست‌ به گریبان بودند با اندوه و حسرتی نمایان بیان شده و آرزوی هر ایرانی میهن‌ دوستی برای سربلندی و بزرگواری مردم ایران بازتاب یافته است. این طبقه از الواح کاملاً در همآهنگی با آثار و ادبیات زردشتی در زمینۀ پیشگویی دوران آخر و هجوم سواران ژولیده موی به ایران و ظهور سوشیانس و رهایی ایران از آن وضع اسف بار می‌باشد.

دسته‌ها Uncategorized

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close