سخنرانی نادیه مراد ، دختری که سازمان ملل متحد را به گریه انداخت

نادیا مراد دختر جوان عراقی از اقلیت ایزدی اهل روستای کوجو در سنجار واقع در استان موصل است. او یکی از قربانیان داعش است.

حسن مقیمی

داعش بعد از اشغال روستای کوجو بسیاری از اهالی و منجمله مادر و ۶ برادر نادیا را به قتل رساند.

نادیا بعد از کشته شدن مادر و ۶ برادرش توسط داعش ربوده شد و در مدت اسارتش مورد انواع شکنجه و آزارها از جمله تجاوز جنسی قرار گرفت.

نادیا توانست بعد از مدتی از چنگ داعش فرار کرده و خودش را به یک مکان امن برساند.

نادیه مراد باسی طاها متولد ۱۹۹۳ میلادی در سنجار است که شهرش به دنبال عقب نشینی پیشمرگ های گروه بارزانی از سنجار، در سال ۲۰۱۴ به اشغال داعش درآمد و داعشی ها روستای « کوجو» – سکونتگاه نادیه مراد – را هم اشغال کردند و او را به همراه خود بردند .

در سال ۲۰۱۷ جایزه ی «آزادی اندیشه» ی پارلمان اروپا به « نادیا مراد باسی طاها» و «لامیا اج بشر» اهدا شد که سه سال پیش از آن به همراه هزاران زن ایزدی به عنوان برده ی جنسی اسیر شدند. این دو بعد از آزادی با بازگوکردن آنچه بر اسیران ایزدی در دست داعش آمده، به حمایت و احقاق حقوق ایزدی ها در جهان پرداختند .

جایزه ی ساخاروف از سال ۱۹۸۸ به کسانی که برای حقوق بشر تلاش می کنند اهدا می شود. این جایزه به نام آندره ساخاروف ، دانشمند روسی نامگذاری شده است که به خاطر مخالفت با نظام استبدادی شوروی سابق به یک چهره ی بین المللی صلح تبدیل شد و در سال ۱۹۷۵ جایزه ی صلح نوبل را کسب کرد .

متن سخنرانی :

نام شان داعش بود، آمده بودند ما را به جهنم ببرند و «خود» شان سر راه به بهشت بروند !

دعوت نامه شان در دست چپ شان بود و با انگشت شهادتین دست راست، آسمان را نشان می دادند!

مادرم برای سکس شرعی بسیار پیر بود و طعم حوریان بهشتی را نمی داد، او را کشتند،

خواهر کوچکم را همچون بره ای تازه نگه داشتند . او باکره بود !

همچون مریم، کمی معصوم تر، کمی کردتر، همچون آب زلال

خواهرم باید زن امیر الاکبر می شد !

خدا شاهد بود، ما تفنگ نداشتیم، سرود «خوایه وه ته ن» می خواندیم !

خدا شاهد بود ما گلدان ها را آب می دادیم، گلها را گل می دادیم !

خدا شاهد بود آمدند پدرم را به دو قسمت نامساوی تقسیم کردند؛

سرش را برای وطن جا گذاشتند و بدنش را زیر خاک دفن کردند تا نفت شود !

خدا شاهد بود برادر کوچکم را لخت زیر آفتاب نگه داشتند و به او

شهادتین یاد می دادند؛ باید می گفت الله بزرگتر است !

خدا شاهد بود او از فرط عطش و بی آبی جان داد !

خدا شاهد بود سیاه بودند، مردانی از سرزمین حجر و آتش و ما

زبان شان را نمی فهمیدیم، اما رفتارشان را … !

مردانی با ریش های بلند، مغزهای کوتاه، باورهای سخت ! نام شان

عقرب، ملخ، سوسمار بود! لشکری از لجن و پشم و اعتقاد !

آنها آمدند، آرزوهای من را کشتند، آنها من را غنیمت صدا می زدند !

آن زمان دیگر نادیا نبودم،

آن روز دختری بودم با روحی زخمی که از نفس هایم خون می‌چکید،

آن روز هیولای ظریفی بودم که با جهان قطع رابطه کرده بودم، در من انسان مرده بود و لاشه ای بودم که حتی مومیایی هزارساله اش ارزش نداشت،

آن روز مرگی بودم در روحی !

بعد از آن زنی می مرد، زنی حامله می شد، زنی خودکشی می کرد، زنی خودسوزی… زنی هزار رکعت نماز جبر می خواند !

بعد از آن زنانی، از رنج حامله شده بودند، زنانی فقط یک تقویم می شناختند : روز اول تجاوز، روزهای بعد از آن عذاب !

بعد از آن، تاریخ به دو دوره تقسیم شد : قبل از فاجعه ی سیاه –

بعد از فاجعه ی سیاه !

بعد از آن زنان فقط یک خیابان را سر راست بلد بودند،

خیابان منتهی به بیمارستان بیماران روانی !

بعد از آن زنان فقط یک آواز می خواندند : «ای مرگ کجایی ؟ زندگی مرا کشت !»

بعد از آن زنان تابوت بودند و کودکان در شکم شان مردگان هزارساله !

بعد از آن زنان مجسمه ای بودند که وسط شهر برای عبرت تاریخ

نصب شده بودند !

آن روز هوا گرم بود، خدا شاهد بود، مردی آمد، من را کشت و

باز دعا می خواند تا دوباره زنده شوم !

دسته‌ها Uncategorized

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close